بذر گناه

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

گناه مثل بذری در وجود انسان رشد می کند مگر این که انسان توبه کند و یا با عمل خیر آن را جبران کند.

هر فعل و نیّتی که از ما صادر می شود، مثل یک بذر در باطن دارای رشد است. باغ و کاخ و درخت و ... خود انسان است و لذّت برنده هم خود انسان است. مار و آتش و ... نیز همان خود انسان است. مار آخرت چون عین فعل خود انسان است، هرگز از او جدا نمی شود. فعل و نیّت نمی تواند از انسان جدا شود و نزدیکترین است به خود انسان.

از نظر اهل آخرت، موانع رشد انسان، بذرهای گناهی است که قبلاً توسّط خودش کاشته شده است. لذا وظیفه اقتضا می کند که به فکر حلّ آن مشکل و رفع آن باشد امّا بدون افسردگی و یأس و عقده و ... 

اهل آخرت روحیّه ی دیگری دارد و خود را در مشکلات نمی بازد و از مشکلات استفاده ی تربیتی می کند. مشکل را ریشه یابی می کند و به خودش نسبت می دهد. چنین برخوردی نورانیّت می آورد و ای بسا تبدیل به حسنات می شوند.

مسائل عملی و معرفتی نه تنها انسان را  از کارهای زندگی باز نمی دارد، بلکه او را در مسیر صحیح قرار می دهد. خوابیدن و سکوت هم فعل است. انسان مدام در حال ایجاد فعل است گر چه متوجّه نباشد.

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

درباره سایت

سعی ما بر این است که در این سایت، علاوه بر ارتباط با دانش آموزان و تعامل با آن‌ها، مطالب مفیدی در رابطه با مسائل روز و مباحث علمی و دینی ارائه نماییم.

خوشحال می‌شویم شما نیز با ارائه نظرات خود، ما را در این مسیر یاری کنید.

©2019 تمامی حقوق برای سایت حقیقت اسلام (islam313.com) محفوظ است.
راه اندازی از Sahbaa.com

Search